WWW.KGZV.BE - Koninklijke Gentse Zwemvereniging

Koninklijke Gentse Zwemvereniging

-->

Home > Nieuws

menu

EENDJES DERDE IN LA LOUVIERE
gepost op 04/05/09

Patrick Van Peteghem stoomt zijn eendjes klaar voor de finale van het kampioenschap. Vrijdag trok het Gentse gezelschap naar het jeugdtornooi van La Louviere. Een derde plaats was het eindresultaat ! Het relaas vanuit de spionkop:

Oeps, het is gebeurd. De Gentse eendjes hebben na een lange reeks van schitterende overwinningen nog eens een wedstrijd verloren. Op het toernooi in La Louvière afgelopen vrijdag moesten ze zich gewonnen geven tegen het eendjes-team van Mechelen. Maar dat was dan ook heel sterk, aangevoerd als ze werden door de beste speelster van het toernooi.
Niet getreurd. Nu staan we weer allemaal met de voetjes op de grond. Verliezen is mogelijk. We moeten er nu alleen voor zorgen dat we tijdens de finale nóg beter spelen. En dat moet mogelijk zijn, gezien de noeste trainingsarbeid die onze eendjes de jongste weken verzetten.

Het was een fraai toernooi trouwens, daar in het nieuwe zwembad van La Louvière. Goede organisatie, want het liep allemaal op wieltjes. Een prachtig zwembad ook, zodat onze eendjes zich tussen de wedstrijden door konden bewijzen als meester-speelvogels. En een heel goede sfeer. De meeste ploegen deden hun best om volgens de eendjes-regels te spelen, zonder fysiek contact dus. Ook de ploeg uit La Louvière, die vorig jaar nog de naam had om potig te spelen.

Het toernooi begon schitterend voor de Gentse eendjes, die hun eerste wedstrijd moesten spelen tegen de thuisploeg. Daar waar we vorig jaar nog zo vaak moeite hadden met La Louvière liep het nu bijzonder vlot. Onze eendjes, op sleeptouw genomen door Speedy Lasse, onze onstopbare nummer 10, bouwden al snel een veilige voorsprong uit. En die gaven ze niet meer uit handen. Wie er ook in het water lag, Leen, Dries, Maxx, Truwe, Jaan, Tuur, Robin, Lasse of Bram, de Gentse lag boven. Voor Patrick was het weer een luxe-situatie. Hij kon kiezen uit de breedste kern van alle aanwezige ploegen. En wie hij ook wisselde, het betekende amper een verzwakking voor zijn team.
Niet dat het een simpele overwinning werd. Er moest goed gespeeld worden om La Louvière af te houden. Maar dat deden onze eendjes dan ook. Ze waren gewoon net iets beter dan La Louvière. En het resultaat was 7-4.

Hetzelfde verhaal tijdens de wedstrijd tegen Antwerpen. De Gentse liep uit, hield de voorsprong vast en won afgetekend met 6-3. Misschien sloop er toen wel een beetje overmoed in de rangen. Na de wedstrijd gingen de Gentse eendjes alvast een kijkje nemen aan de tafel met de bekers en de medailles, om te kijken wat er allemaal te winnen viel.
Iets te vroeg, want na de middag liep het dus mis tegen Mechelen. Misschien lagen de pizza\'s nog wat te veel op de maag. Of misschien was het wel de bezorgdheid om Bram, die tijdens de middag in een stuk glas was getrapt en naar het ziekenhuis moest. Of misschien moeten we gewoon toegeven dat Mechelen een ietsiepietsie sterker was.
Aanvankelijk ging het nochtans gelijk op. Maar de ballen wilden tegen het einde van de eerste wedstrijdhelft gewoon niet meer binnen in het Mechelse doel. Leen deed wat ze kon, maar keer op keer stond de paal in de weg. Robin zocht tevergeefs naar vrijliggende medespelers, zodat hij wel zelf moest gooien. Het spel stokte. De bibber trok in de zwembenen. De twijfel rukte op, zodat er werd geaarzeld bij het passen en werd getwijfeld bij het gooien. En bij de Mechelse tegenaanvallen, werd onze verdediging al te gemakkelijk uitgespeeld, zodat we allemaal weer weten waarom die zwemtrainingen zo belangrijk zijn.
Ondanks een reeks knappe reddingen van Robin werd het uiteindelijk 9-4. Een goeie les tegen een erg goeie tegenstander. Het was geen toeval dat Mechelen achteraf met sprekend gemak ook de finale van het toernooi won tegen Kindervreugd.

Maar de Gentse eendjes herpakten zich tijdens de laatste wedstrijd, weer tegen La Louvière. Het waren weer onze eendjes, zoals we ze zo graag zien spelen. Met Lasse - nog maar eens - in een glansrol. We zijn de tel ergens kwijtgeraakt, maar hij moet alleen al in die laatste match een goal of tien gemaakt hebben. En tussendoor vond hij ook nog de tijd om de rest aanwijzingen te geven.
Maar ook Maxx hervond zijn powerplay. Dries durfde weer. Leen vocht als een leeuwin, tot ze door een bloedneus werd geveld. Truwe maakte een mooie goal, omdat hij zag dat de keeper van La Louvière even niet oplette. Tuur toonde nog eens dat ook hij veel vooruitgang heeft gemaakt. En Jaan - een beetje vaderlijke trots mag hier wel - steeg boven zichzelf uit toen hij Robin in de goal mocht vervangen. Hij tekende voor een heel knappe redding en zwom sneller dan ooit tevoren om op tijd terug te zijn. Maar vooral de concentratie in zijn ogen toonde aan dat hij er klaar voor is om volgend jaar een belangrijke rol te spelen. In de goal misschien?
Het werd uiteindelijk 12-4. Goed voor de derde plaats in het toernooi en voor een blinkende medaille. Het werd een mooie afsluiter van een mooie dag.

Nu maar hopen dat Bram snel zijn plaats weer kan innemen in het team. Tijdens de finale zullen we een goeie tweede keeper goed kunnen gebruiken. Alleen al omdat we de eendjes uit Mechelen volgende keer moeten laten zien dat ze ook kunnen verliezen van onze Gentse eendjes.
Komt dat allen zien tijdens de finale.

Tot dan