|
Koninklijke Gentse Zwemvereniging
|
|
|
|
|
Home > Nieuws
|
|
-->
|
|
| menu |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
BENJAMINS WINNEN
gepost op 06/12/09
|
De benjamins van coach Sylvie hebben lang op hun eerste competitieopdracht moeten wachten, maar dat leverde hen geen windeieren op. De Gentse benjamins wonnen het eerste tornooi in Eeklo met brio. Tegen Brugge werd met 3-1 gewonnen, tegen Waregem met 1-7 en tegen Eeklo met 2-3. PROFICIAT ! Een verslag vanop de supportersbanken.
De nieuwe generatie doet het weer
We hebben er als supporters dit jaar lang op moeten wachten voor we onze Gentse benjamins weer eens aan het werk konden zien. Maar ons geduld werd beloond. De nieuwe benjamins maakten er zondag in Eeklo een spektakel van waarbij wij – de Gentse supporters – onze duimen en vingers konden aflikken. Drie zeges op rij. En niet zomaar tegen de eerste de beste ploegen. Onder meer Brugge en Eeklo gingen voor de bijl.
Het begon al bij die eerste wedstrijd, tegen Brugge. De Bruggelingen hadden ervoor gekozen om hun wonderlijk goeie keeper uitzonderlijk eens in het veld te leggen. Een levensgroot gevaar. Maar onze Louis wist daar wel raad mee. Een hele wedstrijd lang speelden de kanjer uit Gent en de kanjer uit Brugge een wedstrijd in de wedstrijd. Ze gaven elkaar geen millimeter – of moeten we zeggen: druppel – ruimte. Ze neutraliseerden elkaar volledig. Op die manier offerde Louis zich op voor de ploeg. Een opoffering die de anderen naar waarde wisten te schatten. Zij maakten de wedstrijd al af in de eerste helft. Met Amber, die de troepen als een kapitein wegwijs maakte in het water. Met Lasse die als vanouds – en ondanks een blessure aan de duim – overal gaten dicht zwom en ballen recupereerde aan de lopende band. En met Loïs, die twee keer na elkaar zo’n geniepige, prachtige lobbal over de keeper in de goal deponeerde. Had de keeper een hoed op gehad, hij had hem opgegeten. En Loïs maar glunderen in het water. Want ze besefte het maar al te goed: haar zussen hadden het niet beter kunnen doen.
Maar het zou fout zijn alleen hun namen te noemen. Ook de rest van de ploeg speelde uitmuntend. Dries bijvoorbeeld. Door ons ooit nog ‘dappere Dries’ genoemd, toen hij nog bij de eendjes speelde. Voor zo’n bijnaam is hij nu vermoedelijk wat te oud geworden, maar dapper blijft hij wel, zoals hij daar in het water lag te knokken.
En iedereen zal het mij vergeven dat ik ook Simon een speciale vermelding geef. Als kleinste van de grote benjamins was hij superblij dat hij van bij het begin het water in mocht. Hij beloonde Sylvie door alles te geven wat hij in zich had. Verdedigend plakte hij als een uiterst vervelende vlieg aan elke aanvaller die in zijn buurt durfde te komen. En hij gaf een van de assists waaruit Loïs kon scoren. Een goal mocht hij nog niet op zijn naam schrijven. Maar dat is een kwestie van tijd. Hij slaagde er wel al in om vrij voor de goal te komen. En wij fier.
Maar er waren ook de anderen. Jins, Leen, Bram en Robin. Op Jins na, waren ze vorig jaar allemaal nog lid van onze super-eenden. En nu allemaal spelers die zonder meer een plaats in de basisploeg van de benjamins zouden verdienen. Als ze nog een beetje groeien, zouden wij de komende wedstrijden niet graag in de slippers van Sylvie staan bij het aanduiden van de startspelers. Zelfs Maxx – bij de eendje bekend onder de bijnaam Machtige Maxx – toonde zich een waardige invaller.
Neen, we zijn Milo niet vergeten. Hoe zouden we kunnen . Milo toonde zich een keeper waarvan de meeste teams alleen maar kunnen dromen. Op een hele middag kreeg hij maar vier goals tegen. En neen, dat was niet omdat de aanvallers zwak waren. Hij ranselde alle ballen gewoon onverstoorbaar uit zijn goal.
Het gevolg was dat de eerste wedstrijd tegen het trotse en machtige Brugge met 3-1 werd gewonnen door Gent. En wij maar juichen aan de zijkant.
Tijdens de tweede match ging Waregem ten onder. De spelers van Waregem deden hun uiterste best, maar ze bleken niet opgewassen tegen onze Gentse benjamins. De tweede zege kwam geen moment in het gedrang. Ondanks het moedige Waregemse verzet drongen Lasse, Louis en Amber keer op keer door de verdediging. Het gevolg: 1-7 winst.
Onze middag kon toen al niet meer op. En de wedstrijd tegen eeuwige rivaal Eeklo moest nog komen. Het werd een thriller. Maar een mooie thriller, met een happy end. Met dank aan alle Gentse benjamins, die net als tijdens de vorige wedstrijden allemaal meewerkten aan de winst. Amber stuurde de troepen, als die ietwat vragend om zich heen lagen te kijken. Bram zwom als nooit tevoren. Dries lag keer op keer vrij voor de goal, en hadden ze die goal niet iets te klein gemaakt hij zou nog verschillende doelpunten gemaakt hebben ook. Robin verdedigde alsof hij dat al heel zijn leven doet. Zelfs tegen twee aanvallers slaagde hij er nog in om de bal te veroveren. Leen vocht als een leeuwin, en kon alleen door de scheidsrechter gestopt worden. Lasse, Lois en Amber duwden de aanvallers zo ver achteruit dat ze bijna met de bal in hun eigen goal belandden. En Milo? Die hield gewoon alle ballen tegen. De aanvallers werden er zo gek van dat ze bal op het einde gewoon aan Milo gaven. Uit wanhoop.
De eindstand werd 2-3. Nipt? Natuurlijk. Tegen Eeklo is het altijd nipt. Maar dat maakt die wedstrijden nu net zo mooi. Vooral voor de supporters van de Gentse benjamins.
Een wild enthousiaste supporter
|
|
|
|
| © 2000-2009 - De officiële website van KGZV |
|