WWW.KGZV.BE - Koninklijke Gentse Zwemvereniging

Koninklijke Gentse Zwemvereniging

-->

Home > Nieuws

menu

EENDJES ZESDE PLAATS
gepost op 31/05/10

De Gentse eendjes hebben ervoor geknokt zondag in Hasselt. Ze hebben gezwommen alsof er een haai hen op de hielen zat. Ze hebben gespeeld als een echt team, waarin iedereen respect heeft voor iedereen. En het resultaat van dat alles? Ze zijn zesde geworden. Met andere woorden: de beste eendjes van België, op vijf ploegen na.

Hét beeld van de finale is dat van de ploegenvoorstelling net voor de wedstrijd om de vijfde plaats. Gentse tegen Hasselt. Aan de ene kant vijf even grote – of moeten we zeggen, eerder kleine – lief lachende eendjes. Aan de andere kant een enorme groep Hasseltse eendjes, waarvan er sommigen wel twee keer zo groot leken als de eendjes van Gent.

Maar de Gentse eendjes waren niet onder de indruk. Ze zouden wel eens laten zien wat ze met hun vijven konden doen. Ze doken het water in en speelden hun spel.

Een tijdlang ging het ook redelijk gelijk op. Truwe brak af en toe door om een bal binnen te gooien. Maxx was een gesel voor de verdedigers aan de linkerkant van Hasselt. Lore knokte met al wat ze in zich had. Jaan rukte af en toe op om zonodig zelf af te maken. En Tanguy, die in de tweede helft Lore kwam vervangen, speelde met het enthousiasme en met het stralende gezicht dat we ondertussen allemaal van hem kennen. Heel België trouwens.

Maar het moet gezegd: ook Hasselt speelde sterk. En naar gelang de wedstrijd vorderde, begon hun numerieke overwicht door te wegen. Zij konden veel meer wisselen, en deden dat ook. En beetje bij beetje veroverden ze de macht in het water.

Niet dat de Gentse eendjes het opgaven. Truwe bleef knokken tot de laatste seconde, zelfs toen hij half uitgeteld in het water lag na een flinke klap tegen zijn mond, per ongeluk overigens. Jaan bleef spurtjes trekken om toch maar op tijd terug in zijn goal te geraken. Lore, Maxx en Tanguy zwommen van links naar rechts om bij te springen waar nodig. Maar de gaten werden geleidelijk aan groter, en dat geldt ook voor de puntenkloof.

Het werd uiteindelijk 6-11 voor Hasselt. Gent werd daardoor zesde. Dat was natuurlijk een beetje een ontgoocheling. Zeker voor Jaan, Truwe en Maxx, die hun laatste wedstrijd bij de eendjes moesten eindigen met een nederlaag. Maar eerlijk is eerlijk. Hasselt was sterker. En er is niets oneervols aan verliezen van een sterkere tegenstander.

Het was een wedstrijd zoals er eerder op de middag ook al twee geweest waren. De eerste wedstrijd tegen Kindervreugd begon nochtans opvallend goed. Onze Gentse eendjes hielden verrassend goed gelijke tred met Kindervreugd, de latere kampioenen. Een helft lang bleven ze in het spoor. Met fris spel, spelend als het hechte team dat we zo goed kennen. Truwe, Maxx, Jaan. Ze scoorden allemaal hun goal(s). En in de verdediging zorgden ze er allemaal voor dat de spelers van Kindervreugd het moeilijk hadden om een gaatje te vinden. Truwe slaagde er zelfs enkele keren in de bal te midden van de Antwerpse verdediging hoog uit de lucht te plukken en binnen te duwen. Applaus op alle banken. Behalve bij de trainer van Kindervreugd dan.

Maar de tweede helft was er ook hier te veel aan. Plots liep het veel minder goed. Aanvallend, maar ook verdedigend. Vooral de doeleend van Kindervreugd geselde de Gentse verdediging, met kanonschoten waar Jaan geen verhaal tegen had.

Jiri probeerde nog bij te sturen, maar Kindervreugd denderde als een sneltrein door en won de wedstrijd met 6 – 10. Een uitslag die sterk gelijkt op de uitslag van de finale Kindervreugd-Eeklo 9 – 4. En dat wil toch wel wat zeggen over het spelniveau van de Gentse eendjes.

Tegen Mechelen dachten onze eendjes een betere kans te maken. Maar de vermoeidheid van de eerste wedstrijd was nog niet weggeëbd. En weer stonden ze tegen een ploeg die met veel meer spelers naar Hasselt was afgezakt. En dus ging beetje bij beetje ook deze wedstrijd verloren. De kloof werd groter en groter. Vooral omdat in de Gentse aanval de secuurheid begon te lijden onder de vermoeidheid, waardoor de ballen te vaak op de doelpalen of op de keeper belandden.

En toch was er nog even hoop. Tijdens de laatste minuten kwamen de Gentse eendjes plots weer opzetten. Onder meer door een mooie goal van Maxx, die na een schijnbeweging binnenknalde in de korte hoek.

Misschien, heel misschien, hadden we de wedstrijd nog kunnen winnen mocht de wedstrijd drie helften geteld hebben. Maar nu floot de scheidsrechter af bij 11 – 8.

Was het een beetje een ontgoocheling? Ja, een beetje wel. Maar het was een ontgoocheling die zich gemakkelijk liet doorspoelen. Want hadden onze vijf Gentse eendjes niet al het mogelijke gedaan? Ja, driewerf ja. Ze hadden zich allemaal van hun beste kant getoond. Truwe als de snelle scoringsmachine, die ook nu weer een bal of tien naar binnen mikte. En die tegelijk al het mogelijke deed om vanuit de verdediging ballen af te pakken om de aanval opnieuw op gang te kunnen brengen. Wat vaak nog lukte ook. Torpedo Truwe kennen ze nu in heel België. En de benjamins uit alle hoeken van het land beginnen zich al zorgen te maken.

Machtige Maxx – het is waarschijnlijk de laatste keer dat we hem zo mogen noemen, want hij wordt groot – toonde nog maar eens hoe krachtig zijn linker is en knap hij er de ballen mee in de goal van de tegenstander kan mikken. Bovendien toonde hij zich ook nu weer ‘de man van de assist’, door af en toe een prachtige voorzet voor de goal te mikken.

Jaan, twee weken geleden nog geveld door een operatie, speelde alsof hij nog nooit een ziekenhuis had gezien. Hij gooide zich in zijn goal naar elke bal, hij deed al het mogelijke om op tijd terug te zijn na elke aanval en hij mikte op tijd en stond zelf ook een balletje binnen. Maar hij blijft toch vooral ‘de koning van de lange bal’, waarmee hij keer op keer Truwe en Maxx kon lanceren.

Maar ze kregen alle steun die ze zich maar wensen konden. Van Listige Lore – Lastige Lore volgens de tegenstanders – die steeds sneller heen en weer zwemt en op die manier van goudwaarde is in aanval en verdediging. Alleen dikke pech kon zondag voorkomen dat ze zelf ook een aantal keer kon scoren. Maar je ziet het gewoon: het is een kwestie van tijd voor ook zij een echte scoringsmachine wordt. De eendjes van volgend jaar – en die zullen er heus wel komen – weten nu al wie hun onbetwiste koningin wordt.

Met Tanguy als trouwe luitenant. Tanguy, het vleesgeworden enthousiasme. Tanguy, de man die sneller praat dan zijn schaduw. Tanguy, de immer vrolijke spring-in-het-veld. Tanguy, het eendje dat de voorbije maanden uitgroeide tot een echte eend, met een krachtig schot dat volgend jaar elke keeper bang zal maken.

Jiri, die hopelijk trainer zal blijven, weet nu al dat er volgend jaar zeker twee super-eenden ter zijner beschikking staan. Wij hopen in elk geval dat hij trainer zal blijven. Want de rustige kalmte waarmee de Gentse eendjes geleid werden, was zalig om aan te zien.

Merci Jiri.

Ontgoocheld? Neen, dat kunnen en mogen we niet zijn nadat onze vijf Gentse eendjes ons zo’n prachtige middag hebben bezorgd. Wat is er mooier dan vijf eendjes die als een echte vriendenclub vechten voor wat ze waard zijn.

Niets toch.

Een supporter.